اسم من آرام/فرهنگ جاوید

معرفی کتاب

ویلیام سارویان با داستان­هایی که درباره­ی اهالی کالیفرنیا نوشت،
مردمانی که در میان آن­ها بزرگ شده بود، به شهرت رسید. اسم من آرام
مجموعه­ای شاد و بدیع از این داستان­هاست که شخصیت اصلی آن­ها،
آرام گاروقلانیان، پسر بچه­ای شیطون و باهوش است که، بسته به نظر خواننده،
می­توان او را با سارویان یکی انگاشت یا جدا از او فرض کرد. البته محوریت داستان گه­گاه
متوجه­ی گاروقلانیان­های دیگر نیز می­شود، به نحوی که هریک از آن­ها می­توانند موضوعی
مناسب برای کتابی جدا و جذاب باشند. با وجود این، سارویان تنها درباره­ی گاروقلانیان­ها
داستان نمی­نویسد. او در این باره می­گوید:
«هیچ­یک از اعضای خانواده­ی من نمی­تواند خود را کاملا در قالب یکی از شخصیت­های
این کتاب بیابد. اما در عین حال، هیچ­یک قادر نخواهد بود که خود را در هر یک از این
شخصیت­ها غایب ببیند. اگر این امر درباره­ی ما صدق کند، احتمالا درباره­ی هر شخص دیگری
صدق خواهد کرد.»
سارویان معتقد است که آدم­ها، بیش از هر موجود دیگری، جالب­تر و سرگرم کننده­ترند.
او در اسم من آرام در صدد است که سهم عظیمی از شادمانی خود را با خواننده­ قسمت کند.
حال می­توان پی­برد که چرا خوانندگان بسیاری سخت هیجان زده و شیفته­ی سارویان هستند
و این که چرا مروری بر کتاب اسم من آرام نشان می­دهد که هریک از این چهارده داستان،
ارزشی برابر با کل کتاب و حتی بیش از آن دارد.